فروش جهیزیه

گرچه در قانون مدنی صحبتی از تهیه جهیزیه به عنوان یکی از وظایف زن به میان نیامده است اما متعارف است که هنگام ازدواج زن مقداری از لوازم ضروری زندگی را تحت عنوان جهیزیه به منزل شوهر می برد و معمولا بر مبنای عرف هر محل نحوه انتقال این اموال و صورت برداری از آنها مشخص می شود برای مثال در برخی اقوام ایرانی مرسوم است که قبل از آغاز زندگی مشترک این اموال لیست شده و بزرگترهای فامیل از هر دو طرف زیر آن را امضاء می کنند. در اینجا مختصر به مسائل ناشی از آن می پردازیم
متاسفانه شاهد آن هستیم که امروزه پس از وقوع اختلاف بین زوجین هر یک، از اهرمهای قانونی و غیر قانونی برای به زانو درآوردن طرف مقابل استفاده می کند و گاه به جای بکارگیری شیوه های مناسب برای حل اختلاف یا پایان مسالمت آمیز زندگی مشترک متوسل به این اهرمهای فشار برای سخت فشار دادن طرف دیگر جهیزیه است. برابر قانون زوجهایی که قصد طلاق و جدایی دارند بایستی برای رسیدگی به اختلاف خود به دادگاه مراجعه کنند و دادگاه مکلف است موضوع اختلاف آنان را در صورت حل نشدن به دو داور ارجاع کند از جمله مواردی که داوران زن و شوهر باید بپردازد، حل مسئله جهیزیه است و حتی در صورت گواهی عدم امکان سازش اجرای صیغه طلاق موکول به پرداخت حقوق شرعی زن از جمله جهیزیه اوست
شوهر اجازه فروش جهیزیه همسر خود را ندارد زیرا این اموال اصولا به زن تعلق دارد و شوهر فقط تا زمان بقای زندگی مشترک حق استفاده از این اموال دارد نه فروش آنها را ولی زن حق دارد این اموال را از زندگی مشترک خارج کند زیرا این اموال به او اختصاص دارد و هر مالکی حق هرگونه دخل و تصرف نسبت به مایملک خود را دارد.

سوالی دربارۀ مسائل حقوقی دارید؟ از متخصصان گروه وکلای داته مشاوره بگیرید.
02188354016-7 منتظر تماس شما هستیم